Het verhaal van Maarten

    'Ik ben inmiddels 2 jaar gescheiden en aan dit huwelijk kwam een eind omdat we ‘uit elkaar gegroeid waren’, zij had een oude schoolvriend ontmoet waar ze beter mee kon praten dan met mij, ik was veel weg voor mijn werk en ik ben best gesloten. In de tijd dat we bij elkaar waren heb ik voor mijn gevoel mijn eigen leven niet geleefd om alleen maar aan haar dingen te voldoen. En dan zegt nu iedereen "daar ben je toch ook zelf bij", ja dat klopt maar ik wilde alles doen om dit huwelijk te laten werken. Zestien jaar lang heb ik dingen gedaan waar ik het soms helemaal niet mee eens was, maar waar de kinderen als troef of manipulatiemiddel werden ingezet.

    Nu ben ik na de scheiding echt in een zwart gat gevallen... Ik zag mijn kinderen plots van iedere dag nog maar één keer in de twee weken. Ons huis is verkocht, mijn ex woont in een nieuw huis met onze kinderen en ik zit in een flatje. Nu al deze ellende weer een beetje achter de rug is dacht ik weer een beetje in rustiger vaarwater te komen, maar ik blijf het mezelf aantrekken dat we de kinderen dit hebben aangedaan. En als ik dan ook nog merk dat mijn ex lelijke dingen over mij zegt, dan word ik woest.

    Ik heb zo min mogelijk contact met haar, maar we moeten natuurlijk overleggen over de kinderen. Ik kan nog steeds niet normaal met haar praten want ik verwijt het haar dat ik mijn leven totaal niet heb kunnen leven en dat zij in mijn beleving soms niet goed met de kinderen omgaat. Ik merk dat ik het heel lastig vindt om nu een goede band met de kinderen te blijven houden. Ze worden echt beïnvloed door hun moeder en ik breng natuurlijk te weinig tijd met ze door om dat beeld recht te zetten. Ik ben best somber over de toekomst, maar ik zal er alles aan doen om goed contact met mijn kinderen te houden.'

    Maarten (40, 2 kinderen van 8 en 10 jaar)

    Een samenwerking van:

    Christelijke Hogeschool Ede