Column

    Cris

    Rouwen en liefhebben

    Dit is deel 2 van het verhaal van Tom. Hij groeide op in de straten van Rotterdam en ontwikkelde - niet verwonderlijk - een straatvechtersmentaliteit. Toen hij ging scheiden en ervoer dat hem geen recht werd gedaan, zei hij dan ook dat hij er vol inging door te ‘vechten’.

    Het belang van veilige emotionele verbinding

    Wanneer onze behoefte aan veilige emotionele verbinding in gevaar komt, dan is er de ‘oerpaniek’. De behoefte van Tom was zich ten diepste geliefd te voelen, helaas onvervuld binnen zijn huwelijk. Wat mij het meeste raakte, toen ik met Tom in gesprek was voor dit artikel, was dat hij zei: “Ik geloof niet in echte liefde, in een soulmate. Ik heb nooit echte liefde meegemaakt. Het blijft een illusie.” Nu jaren later en van proberen ‘de illusionaire liefde’ te vinden, is er de worsteling van: ‘Zal er niet een addertje onder het gras zitten?’

    De hechtingstheorie leert dat onze geliefde onze schuilplaats is in het leven. Als die persoon emotioneel niet beschikbaar is, of niet ontvankelijk, staan we in de kou, alleen en hulpeloos. Emoties bespringen ons van alle kanten. Woede, verdriet, pijn, en boven alles: angst! Voor Tom was het de pijn van zich niet echt geliefd voelen.

    Het handige ezelsbruggetje van ‘T.O.B.’ - toegankelijk, ontvankelijk en betrokken - kan je helpen bij het aangaan van een nieuwe relatie om te blijven waarborgen waar het in de kern om gaat, namelijk: ‘veilige, emotionele verbinding’ in je relatie.

    Emotionele verbinding heeft drie hoofdbestanddelen (T.O.B.):

    1. Toegankelijkheid:

    Kan ik je bereiken?

    1. Ontvankelijkheid:

    Kan ik erop vertrouwen dat je je emotioneel voor me openstelt?

    1. Betrokkenheid:

    Weet ik dat je me in mijn waarde laat en dichtbij me blijft?

    Rouwen is de achterkant van liefde

    Voor Tom is het de pijnlijke realiteit dat er geen toegankelijke, ontvankelijke en betrokken geliefde was en hij die zelf ook niet kon zijn. Na de scheiding volgde de rauwheid van de rouw. Tom heeft geleerd dat rouwen leren vertragen is. Normaal betekent dat: stilstaan bij degene wie je liefhad, diegene die je lief hebt gehad. De mooie en vreugdevolle momenten en ook minder mooie ervaringen. Voor Tom was er eigenlijk nooit liefde, ook niet in de verliefdheidfase. Toch zijn zij gaan trouwen en kregen ze 3 kinderen.

    Allebei hebben ze later heel hard geprobeerd om met behulp van relatietherapie hun huwelijk te doen laten slagen. Helaas heeft het niet zo mogen zijn.

    “De manier waarop je omgaat met verlies, laat zien hoe je met je leven en jezelf omgaat”, ontdekte Jakob van Wielink.

    Rouw is het innerlijke proces dat op gang komt door verlies van betekenisvolle mensen, relaties en dingen. Om weer opnieuw te kunnen liefhebben, dienen we dus eerst te rouwen! Daar is moed voor nodig. Immers, als mensen hebben we allemaal de neiging weg te vluchten van de pijn, in plaats van er doorheen te gaan. Juist naar de pijn toe bewegen, in de pijn te durven blijven vertoeven, is de weg naar herstel. Wanneer we door de pijn heen aan de andere kant zijn gekomen, ontstaat er een veranderd perspectief.

    Bert Hellinger stelt dat rouwen en liefhebben twee kanten van dezelfde munt zijn. Rouwen is de achterkant van de liefde. Als je niet rouwt, ga je voorwaardelijk een nieuwe fase in, omdat jij jezelf niet goed zult kunnen hechten in de volgende fase.

    Liefde is geen emotie, maar een vrucht!

    Als we het harde werk durven blijven doen, dan zal de vrucht van liefde gegroeid zijn. Je liefdescapaciteit is toegenomen, de grootte van je ziel om onvolmaakte mensen lief te hebben. Dat begint bij jezelf!

    Bij Tom is juist de barst in zijn ziel de randvoorwaarde dat het licht van liefde kan schijnen en zijn hart zal verwarmen. Ik heb er zeker hoop voor.

    Zelf ben ik werkzaam als coach, supervisor, relatietherapeut, (‘luister-‘)trainer en spreker. Mijn vrouw en ik hebben ons bureau ‘ People Services’. Zie www.peopleservices.nl en https://vanbinnenuit.nl/trainers/cris-van-Dusseldorp

    Een samenwerking van:

    Christelijke Hogeschool Ede