Column

    Nico van der Voet

    De verloren vader

    Een jonge vrouw vertelde dat haar ouders gescheiden waren. Tien jaar ervoor was dat gebeurd en nog zat zij er mee. Haar vader was weggegaan. ‘Hij trok bij een andere vrouw in en heeft met haar een nieuw gezin gesticht.’ Na de officiële echtscheiding had zij langzaam maar zeker wel weer contact met hem opgebouwd. Het blijft echter voorzichtig opereren. ‘We moeten niet te veel van elkaar verwachten!’ Ik las tijdens het gesprek uit de bijbel en wel de eerste verzen van de gelijkenis van de verloren zoon uit Lukas 15. ‘De verloren zoon nam de toekomstige erfenis van zijn vader mee, toen hij de deur uitging. Wat heeft jouw vader van jou meegenomen, toen hij vertrok?’ Haar antwoord was kort maar krachtig: ‘Mijn jeugd!’

    Waarschijnlijk kent u deze gelijkenis van Jezus over de zoon die het contact met thuis verbrak. Het is een oud verhaal, maar het gebeurt nog steeds. Achter elk gebroken contact met een kind zitten pijnlijke gebeurtenissen, moeilijke karaktertrekken, psychische problemen. Ik wil het nu echter eens omdraaien. Wist u dat je ook verloren vaders en moeders hebt? Ze laten hun gezin in de steek omdat ze denken dat ze het ergens anders beter krijgen. Kinderen hebben dan geen vader of moeder verloren aan de dood maar aan het leven. De jongste zoon in de gelijkenis gaat er vandoor met een groot deel van de financiële erfenis van zijn vader. Ouders die hun gezin in de steek laten, gaan er vandoor met de emotionele erfenis van hun kind.

    Wat is meer aangrijpend, een verloren zoon of een verloren vader of moeder? Het is beide heel erg. Ouders die (voor lange tijd) het contact met een kind kwijt raken hebben het zwaar, maar ze kunnen er wel volwassen mee omgaan. Een kind dat een verloren vader of moeder heeft, is nog helemaal niet zover. Dat is kwetsbaar en weerloos en beleeft alles nog vanuit kinderperspectief. Het wil gewoon dat papa en mama elke dag thuis zijn! De gevolgen voor de sociaal-emotionele ontwikkeling zijn per kind verschillend. Veel hangt af van hoe de in de steek gelaten partner met de scheiding omgaat en of het lukt de kinderen daarna toch nog een beetje samen op te voeden. 

    In de gelijkenis keert de verloren zoon op een gegeven moment met hangende pootjes bij zijn vader terug. Bestaat er ook zoiets als de terugkeer van de verloren vader of moeder? Dat gebeurt heel soms. Als er eenmaal een echtscheiding is uitgesproken, niet meer. Dan is er nog wel iets anders mogelijk. Als een falende ouder bereid is, als het kind daaraan toe is, om te praten met zijn kind over de verwachtingen die het had en de teleurstellingen die het moest ondergaan, kan dat een keer ten goede brengen. Een zoon of dochter is dan meestal loyaal genoeg om een vertrokken ouder een nieuwe kans te geven en te werken aan een betere relatie. De letterlijke afstand blijft. En de stille pijn ook.

    De auteur is spreker, auteur en docent aan de Christelijke Hogeschool Ede - www.nicovandervoet.nl

    Een samenwerking van:

    Christelijke Hogeschool Ede